Historia programu Artemis
Program Artemis oznacza powrót ludzkości na Księżyc po ponad 50 latach od misji Apollo 17.
Oficjalnie utworzony przez NASA w latach 2010., ma ambitny cel: umieszczenie na powierzchni Księżyca pierwszej kobiety oraz pierwszej osoby czarnoskórej, ustanowienie trwałej obecności na Księżycu oraz przygotowanie drogi do przyszłej eksploracji Marsa.
Artemis to nie tylko kontynuacja misji Apollo, to nowa era eksploracji kosmosu, z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, międzynarodowej współpracy (takich jak Europejska Agencja Kosmiczna, JAXA i CSA) oraz naciskiem na budowę stałej infrastruktury, w tym stacji orbitalnych i baz księżycowych.
Aby umożliwić ten przełom, NASA opracowała SLS (Space Launch System), najpotężniejszą rakietę zbudowaną przez człowieka od czasów Saturna V.
Prace nad jej rozwojem rozpoczęły się w latach 2010., wykorzystując rozwiniętą technologię wahadłowców kosmicznych oraz nowe osiągnięcia w dziedzinie napędu.
SLS jest zaprojektowany do wynoszenia statku Orion, nowoczesnej kapsuły zdolnej do transportu astronautów poza orbitę Ziemi, bezpośrednio na orbitę księżycową.
Przy wysokości około 100 metrów (w zależności od wersji) i mocy wystarczającej do wyniesienia ponad 4000 ton, SLS stanowi szczyt współczesnej inżynierii lotniczo-kosmicznej.
Historia SLS zyskała istotny rozdział w listopadzie 2022, kiedy to misja Artemis I odbyła swój pierwszy lot, wysyłając Orion na trajektorii wokół Księżyca i udowadniając, że cały system jest gotowy do misji załogowych.
Kolejne etapy (Artemis II i Artemis III) ponownie zabiorą astronautów w przestrzeń głęboką, a ostatecznie na powierzchnię Księżyca.
Zarówno rakieta, jak i program symbolizują więc nie tylko powrót na Księżyc, ale początek znacznie większej wyprawy: przekształcenia Księżyca w punkt wsparcia dla przyszłości eksploracji człowieka w Układzie Słonecznym.









